و خداوند ادم را افرید
و ادم تنهایی را احساس کرد
و خداوند
تنهایی را دوست نداشت
پس حوا را افرید
ادم تنها نبود
ولی....
ادم غم را احساس کرد
و خداوند عادت را دید
و خداوند عشق را افرید
(و باشد که شاید کلبه ای باشد برای زیستن و برگ سبزی هدیه به بوستان عشق)

دختر عزیز منعشق بی همتای منرفیق همراه منهمسر مهربان منشاید کلمات نتواند نقش تو را در زندگی من به خوبی بیان کند چرا که تو در زندگی من فقط یک نفر نیستیتو تمام زندگی منیتو یک نفری اما برای من هزاران نفرتو دختر شاد و سرزنده و مهربان منی تو کسی هستی که عاشق شدن و عاشق بودنو ماندنو به من آموختتو رفیقی هستی که سختی و آسانی، شادی و غم و دوری و نزدیکی برایت بی معنا بود. تو همیشه بودی و همیشه هستیتو همسر من هستی، کسی که زندگی من را سرشار از عشق ساختهمه زندگی من، دو روز دیگر متولد می شوی و من چقدر خوشحالم بخاطر این روزتولد توست اما من هدیه خواهم گرفت، آنهم بهترین هدیه دنیا که وجود توست.نازنینم، بهترینم تولدت مبارک

تولدت میرسد

اما تو بزرگ نشو

تو دختر کوچک و شاد و سرزنده من بمان

تو بزرگ نشو تا شاد بودنت بهانه زیستن من باشد

تو بزرگ نشو تا صدای خنده هایت آهنگ خوش زندگی من باشد

تو بزرگ نشو تا من بتوانم هر لحظه همان دختر کوچک و دوست داشتنی را خوشحال کنم

بزرگ نشو زیبای من و برای من شاد بمان.

تولدت مبارک زندگی من